web[oor]log


Hoera, oorlog!
februari 17, 2007, 08:36
Filed under: Uruzgan februari 2007

Waar is de kassier van KAF? Foto Joeri Boom

Eindelijk zijn we aangekomen op vliegbasis Kandahar – KAF in de soldatenmond, afgeleid van Kandahar Airfield. We worden ingekwartierd in tenten, net als de overige twaalfduizend militairen op de basis. Hier geen gepantserde containers zoals in Uruzgan, hoewel hier vaker raketaanvallen zijn.

Dat gaat zo, vertelt een militair die hier al een tijdje zit. Eerst hoor je iets gieren, dan de klap. Dan pas gaat de sirene. “Maar dan lig je al plat op je buik. Er ligt hier overal grind. Als dat opspat door een explosie kun je je flink verwonden.” Afgelopen zondag raakte een militair om die reden lichtgewond toen twee 107mm-raketten op de basis neerkwamen.

Het was een maand rustig geweest. Half januari had de laatste raketaanval plaatsgevonden. De reactie van een ISAF-woordvoerder zondagavond was lauw, schouderophalend bijna: “Dit is een van hun manieren om te zeggen: ‘Hallo, we zijn er nog!’ Het maximum aantal raketten dat ze tijdens een aanval op de basis gedumpt hebben is zes. Dus twee is niets abnormaals.”

Een 107mm-’orgel’ ter begroeting bij de ingang van Kamp Holland. Foto: Joeri Boom

Niet iedereen snapt die laconieke houding. Rico, die ik ontmoette op KAIA, is een van de vijfhonderd Nederlanders die hier gestationeerd is. Hij zit nog vast in Kaboel en vliegt pas morgen, als hij geluk heeft. “Als zo’n raket een tent raakt is het goed mis”, vertelde hij in Kaboel. “Er is al eens een eetzaal doorzeefd.” De bunkers op het terrein zijn volgens hem niet veel soeps. “Je kunt beter in Tarin Kowt zitten. Daar slaap je in een gepantserde container en zijn de bunkers gemaakt van hesko’s. Daar komt geen raket doorheen.”

Als ik zo eens naar de bunkers op KAF kijk, denk ik dat Rico gelijk heeft. Ze bestaan uit betonnen platen. Die kunnen minder hebben dan de dikke hesko’s. Dat zijn grote bakken gevuld met grind die op elkaar gestapeld worden. De lading van een 107mm-raket bestaat uit een paar kilo TNT. Dat lijkt me genoeg om de betonnen dakplaat van de KAF-bunkers te doen knakken. Ik vraag het aan een paar Nederlanders. De reacties variëren van: “geen idee” tot “dat wil ik niet weten”. Niemand kiest ervoor om bij een raketaanval – dus nadat de inslag heeft geklonken – met zijn neus in het grind te blijven liggen. Want er kan nog een raket komen. Vorige zomer kwamen bij één aanval vier raketten in het kamp terecht.

Arnon Grunberg beschreef zo’n aanval in zijn boekje Onder soldaten, waarin hij verslag doet van zijn reis naar Afghanistan als embedded writer. Het werd verspreid onder de manschappen en officieren. Ik leen het van kapitein Cynthia, die ik al eens ontmoete in Kaboel en vandaag mijn ‘aanspreekpunt’ is in Kandahar.

Arnon schrijft hoe na de klap en na de sirene de persofficier die hem begeleidde zijn tent kwam binnenrennen en hem zijn helm opdrukte, die vervolgens weer van zijn hoofd rukte om hem zijn scherfvest te kunnen aantrekken om hem daarna weer op zijn hoofd te planten. Arnon piekerde er niet over om een bunker in te gaan. “Ga dan maar onder je bed liggen”, riep de zenuwachtige persman. Maar daar was te weinig ruimte vond Arnon. Dus ging hij gewoon óp zijn matras liggen, zoals normale mensen zouden doen, zelfs als het oorlog was. Hij was dankbaar dat de paniekerige persman niet bovenop hem was gedoken, zodat hij nu rustig kon wachten op de volgende inslag. Die niet kwam.

Het heeft wel iets, de rustige kansberekening die Arnon maakte. Twaalfduizend man op een basis zo groot als Schiphol, een paar raketten die bepaald geen scuds zijn. Dat zal mijn tijd wel duren.

Maar de raket viel op vijftien meter van het Nederlandse ‘recreatiegebeuren’ de Dutch Corner. Dat leverde Arnon de prettige sensatie op dat er mensen waren die hem dood wilde en dat hij dus eindelijk bestond. Hoera, oorlog!

Vik Franke, die de intense documentaire 09.11 Zulu maakte over de Nederlandse commando’s in Tarin Kowt, had datzelfde gevoel toen hij beschoten werd. Samen met de commando-eenheid die hij volgde met zijn camera raakte hij verzeild in een hinderlaag waarbij de Nederlanders bijna helemaal werden omsingeld. Toen ze zich terugtrokken werden ze opnieuw aangevallen.

Toen ik hem een paar weken voor mijn vertrek sprak, vertelde Vik hoe hij een wapen leende. “Het was het wapen van de boordschutter die achter de punt 50-mitrailleur stond. Hij riep: ‘Hij is schietklaar Vik, hij staat op safe.’ Ik pakte de Diemaco en begon te schieten op de mondingsvlammetjes die ik uit een maïsveld zag komen. Het was een natuurlijke reactie. Ik zal je krijgen, dacht ik. Dus jullie willen mij dood? Hier pak aan!”

Vik is een aardige kerel en hij schroomt niet je uit te leggen hoe lekker het is om je leven te verdedigen als je niet anders kan. Ik begrijp dat wel. Tenminste: vanuit de gedachte dat mijn leven wordt bedreigd. En dat gevoel heb ik eigenlijk zelden. Wel heb ik de ervaring dat rondreizen in oorlogsgebied mijn leven een stuk simpeler maakt. Alles wat mijn denken en handelen in beslag neemt is gericht op mijn veiligheid, mijn verhalen en hoe ik ze in hemelsnaam op de redactie krijg. Ingewikkelde liefdes, collega’s, financiën en de afwas blijven me bespaard.

Terugschieten, zoals Vik, heb ik nog nooit gedaan. Als ik al eens in de situatie kom dat er om me heen wordt geschoten, kan ik me er helemaal niks bij voorstellen dat iemand mij iets zou willen aandoen. Ik zoek keurig dekking en volg braaf instructies op. Maar toch, ik weet: dit is een misverstand. Ik ben journalist, op mij hoef je niet te schieten; die kogels zijn niet voor mij bedoeld, dus waarom zou ik me zorgen maken. Het is een merkwaardig beschermingsmechanisme, maar het werkt. Het houdt mijn geest rustig en mijn lichaam scherp, want ik weet dat de kogels echt zijn. Blijkbaar heb ik de naïeve gedachte dat men het niet op mij voorzien heeft nodig om dit werk te kunnen doen. Want stel je eens voor dat het menens is, die oorlog. Dan bleef ik maar liever thuis.

Geïmproviseerde erewacht voor Defensieminister Henk Kamp, op afscheidstournee door Afghanistan - foto Joeri Boom

Je moet Vik niet vragen of hij misschien mensen heeft gedood toen hij op de vlammetjes schoot en de testosteron door zijn lijf voelde gieren. Dan zegt hij: “Kijk, als je iemand vraagt of hij onlangs nog seks heeft gehad, dan kan dat nog nét. Maar als je vervolgens wilt weten of dat anaal was, of oraal, of op zijn hondjes, dan stel je een impertinente vraag.”

Kapitein Cynthia brengt me naar kolonel Erik van Heumen, de commandant van de Air Taskforce (ATF). Hij heeft 250 Nederlanders onder zijn hoedde. Het leeuwendeel houdt zich bezig met de Apache-gevechtshelikopters op Kamp Holland in Tarin Kowt en met de Cougar-transportheli’s en de F16’s op KAF. Hij legt uit dat er eigenlijk geen inzet van grondtroepen mogelijk is zonder luchtsteun. “De missie ligt hier, zegt hij. “Wij zien alles en volgen alles. Geen konvooi zonder helikopter.”

Hij is zelf helikopterpiloot. Hij vloog in Alouettes. Maar als commandant vlieg je niet. Dat vindt hij jammer, maar ach, zegt hij, hij heeft zijn vliegtijd wel gehad. Maar niet in oorlogsomstandigheden, opper ik. Gevechtsvluchten lijken me toch de krenten in de pap voor een serieuze piloot. “Nou”, zegt hij, “geloof me maar: het commando van de ATF brengt genoeg spanning met zich mee.”

We komen te spreken over de acties van de Apaches in Uruzgan. Die zijn grotendeels geheim, maar hij kan er wel iets over kwijt. De Apache, legt hij uit, heeft sensoren die het beeld 126 keer kunnen vergroten. “Dus kunnen wij van grote afstand zien of iemand een wapen draagt.” Hij vertelt hoe een Apache eens een groep strijders waarnam die kameraden aan het begraven waren. “We besloten het vuur niet te openen. Ze vormden geen dreiging, redeneerden wij. Dus laat ze eerst maar hun doden begraven”, zegt hij.

Heeft de Apache gewacht tot na de begrafenis en zijn de mannen daarna alsnog gedood? En hoeveel kills heeft de ATF eigenlijk op zijn naam staan? Onlangs nog zouden twintig strijders in Uruzgan zijn gedood met hellfire-raketten. Ik stel deze vragen niet. Ik verzaak en ik weet het. Ik kan er niets aan doen. Ik moet denken aan wat Vik zei, over de impertinentie van de kill question en de ranzige details van seks. Ik moet nog eten en ik heb de stijle duikvlucht van het Franse vliegtuig dat ons naar KAF bracht nog in mijn buik. Ik ben een beetje misselijk.

Gelukkig spreek ik (als het lukt) in Tarin Kowt commandant Onno Eichelsheim, die leiding geeft aan de helikopters daar. Misschien dat het me dan wél lukt om me te gedragen als een onverschrokken journalist.

 

Advertenties

5 reacties so far
Plaats een reactie

De meningen zijn verdeeld over de acties van Vik. De buitenlandse journalisten (Al Jazeera en Times) waren niet blij met die “sex-ervaring” van Vik. De journalist is net als een non.

Reactie door Mark

Antisociale persoonlijkheidsstoornis

Kenmerken
Vroeger werd de antisociale persoonlijkheid wel psychopaat of sociopaat genoemd. De essentie is een patroon van geen rekening houden met en het met geweld schenden van de rechten van anderen.
Als kind is er is er vaak sprake van agressief en destructief gedrag. Ze kunnen niet voldoen aan sociale normen en aan de wet en kunnen geen rekening houden met de wensen en gevoelens van anderen. Er is vaak sprake van impulsiviteit; beslissingen worden genomen zonder rekening te houden met de gevolgen, zodat ze vaak in de problemen komen (verlies relaties en banen, gevangenis). Ze zijn vaak snel geïrriteerd en agressief en vaak betrokken bij een vechtpartij, waarbij ze geen rekening houden met het gevaar voor zichzelf en voor anderen. Er kan sprake zijn van roekeloos autorijden, gevaarlijk seksueel gedrag of drugsmisbruik en ze komen vaak in financiële problemen. Hun gedrag is vaak onverantwoordelijk ten aanzien van de werkgever, familie, vrienden etcetera en ze hebben meestal weinig berouw over hun daden. Zelf vinden ze wel terecht was wat ze hebben gedaan. Ze voelen zich vaak verheven boven andere mensen en hebben geen realistisch beeld van zichzelf. Sommigen hebben een talent om anderen voor zich in te nemen. De klachten die ze zelf ervaren zijn vaak: gespannenheid, ontevredenheid, een depressieve stemming en zich snel vervelen. Soms zijn er angstklachten en verslavingsproblemen.
Het beloop van is vaak chronisch, alhoewel er vaak een afname van crimineel gedrag is op latere leeftijd.
DSM-IV-TR criteria
Klik hier voor uitleg DSM

A. Een diepgaand patroon van gebrek aan achting voor en schending van de rechten van anderen vanaf het vijftiende jaar aanwezig, zoals blijkt uit drie (of meer) van de volgende:
1. niet in staat zich te conformeren aan de maatschappelijke norm dat men zich aan de wet moet
houden, zoals blijkt uit het bij herhaling tot handelingen komen die een reden voor arrestatie
kunnen zijn
2. oneerlijkheid, zoals blijkt uit herhaaldelijk liegen, het gebruik van valse namen of anderen
bezwendelen ten behoeve van eigen voordeel of plezier
3. impulsiviteit of onvermogen “vooruit te plannen”
4. prikkelbaarheid en agressiviteit zoals blijkt uit bij herhaling komen tot vechtpartijen of
vechtpartijen of geweldpleging
5. roekeloze onverschilligheid voor de veiligheid van zichzelf of anderen
6. constante onverantwoordelijkheid zoals blijkt uit het herhaaldelijk niet in staat zijn geregeld
werk te behouden of financiële verplichtingen na te komen
7. ontbreken van spijtgevoelens, zoals blijkt uit de ongevoeligheid voor of het rationaliseren van
het feit anderen gekwetst, mishandeld of bestolen te hebben
B. De leeftijd is ten minste achttien jaar.
C. Er zijn aanwijzingen voor een gedragsstoornis beginnend voor het vijftiende jaar.
D. Het antisociale gedrag komt niet uitsluitend voor in het beloop van schizofrenie of manische episodes.

..het enige waar ik voor wegloop.

Vlorror

Reactie door Bernadette

2016

Reactie door L.A. Law

Geschiedenis

Mensen handelen in een voorspelbare trend.
Gedurende het leven herhalen wezens zich.
Het grotere geheel vormt de geschiedenis.
Het kleinere deel combineren we in een zin,
sprekende woorden.

‘Als het kalf verdronken is dempt men de put.’
Maar waar vullen wij de put mee?

Allemachtig, met iemand met berouw?
Iemand die de trend wil/zal veranderen
of enkel zichzelf omarmen?

‘Dat wist ik.’ is mijn citaat.
Dat wist ie niet, helemaal niet
niet naar gekeken niet naar gevraagd.
Schreeuw maar, vergeten, lang geleden.
Op papier is op papier, het staat.
Duaal of enkel antisociaal.

Wie is er weg?

Misdiagnosis and dual diagnoses of children and adults, and other diso
webb, j.t. amend, e.r. webb, n.e. goerss, j. beljan.

20 euro, 265 pagina’s. http://www.selexyz.nl/

Reactie door Natasjo

Aan de buitenkant merk je vaak niks aan mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis. In het contact worden zij door mensen van het andere geslacht vaak als charmant en hoffelijk ervaren terwijl zij door dezelfde sekse juist als dwingend en manipulerend worden beleefd. Zij hebben zelf vaak opmerkelijk weinig last van angst en onzekerheid, zelfs niet in de penibele situaties waar zij (vaak door hun eigen toedoen) in verzeild raken. Vaak gaat er een dreiging van uit wanneer zij onderzoek naar lichamelijke klachten afdwingen of aankondigen zelfmoord te zullen plegen als je niet doet wat ze zeggen. Opmerkelijk is hun vaak perfecte inschatting van de situatie en hun slimme kijk op dingen. Zij kunnen anderen overtuigen om mee te doen in slimme manieren om snel veel geld te verdienen maar zijn niet te vertrouwen in het doen wat zij beloven. Zij zijn niet goed in het overzien van de consequenties van hun handelingen. Overspel, mishandeling, rijden zonder rijbewijs of rijden onder invloed zijn veel voorkomende zaken. Het lijkt of zij geen geweten hebben terwijl zij heilig verontwaardigd kunnen zijn over een onrecht dat hen of hun geliefde is aangedaan. Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis hebben vaak lichamelijke klachten, depressie en maken zich vaak schuldig aan alcoholmisbruik.

Wanneer je merkt dat iemand tegen je gelogen heeft dan knapt er wat. Je krijgt het gevoel dat je diegene niet meer helemaal kunt vertrouwen en toch denk je iedere keer dat er beterschap beloofd wordt dat het ook beter zal gaan. Zo iemand zou wel eens een antisociale persoonlijkheidstoornis kunnen hebben. Het duurt een tijd voor je er achter komt dat iemand als kind al niet wilde deugen, in aanraking kwam met de politie, verwaarloosd is en drugs gebruikte. Iemand met een antisociale persoonlijkheidsstoornis is iemand die moeite heeft zich te houden aan de sociale normen, die anderen oplicht voor zijn eigen plezier of om er beter van te worden, iemand die in vechtpartijen verzeild raakt en gauw agressief of dreigend is, iemand die zichzelf en anderen blootstelt aan gevaar en die niet in staat is een baantje te behouden of zijn verplichtingen na te komen. En wanneer je er achter komt dat deze persoon je belazerd heeft dan toont hij of zij geen spijt maar probeert de verantwoordelijkheid te ontlopen. En toch: een hart van goud !

Wanneer je meermaals met de politie in aanraking bent geweest terwijl je vindt dat je zo onschuldig bent als een lammetje dan is er iets aan de hand. Wanneer je daarbij als kind van huis weggelopen bent, brand gesticht hebt of drugs bent gaan gebruiken dan kan het zijn dat je een antisociale persoonlijkheidstoornis hebt. Je merkt dat je moeite hebt een baan te behouden en dat je conflicten hebt met bazen of met mensen die de baas over je willen spelen. Het kan zijn dat je het leven niet ziet zitten en erover denkt om er een einde aan te maken. Wanneer je geliefde niet meer met jou om wil gaan dan hoeft het voor jou niet meer. Je besluit om alles helemaal anders te gaan doen en neemt daarbij risico’s waardoor je ook weer verder in de problemen kunt raken. Je probeert anderen te slim af te zijn en hebt er geen moeite mee om daarvoor de waarheid een beetje te verdraaien. Je wilt door te dreigen met geweld soms dingen gedaan zien te krijgen. Als iemand zegt dat je iets niet durft heb je de neiging om te laten zien dat je het wel durft.

achtergrond
De antisociale persoonlijkheidsstoornis wordt gekenmerkt door voortdurende antisociale of criminele gedragingen. De persoonlijkheidsstoornis verwijst naar een onvermogen om zich aan de sociale normen aan te passen die aan het leven als adolescent of volwassenen gesteld worden. Het betreft een patroon van antisociale gedragingen. 3 procent van de mannen en 1 procent van de vrouwen voldoet aan de criteria van antisociale persoonlijkheidsstoornis. De stoornis komt vaker voor in armere wijken. Vooral jongens uit grotere families hebben meer risico op het ontwikkelen van deze stoornis die meestal al voor het vijftiende levensjaar begint. In gevangenissen is het percentage antisociale persoonlijkheid wel 75 procent. Wanneer je als jongen een eerstegraads familielid hebt met antisociale persoonlijkheidsstoornis dan heb je vijf maal zoveel kans om die ook te ontwikkelen als wanneer je niet zo iemand in de familie hebt. Het niet makkelijk om op grond van een gesprek vast te stellen of iemand lijdt aan een antisociale persoonlijkheidsstoornis. Op het eerste gezicht lijkt er met deze mensen niets aan de hand. Zij gedragen zich normaal en voorkomend en pas bij grondig doorvragen blijkt dat de persoon bijvoorbeeld liegt en gespannen is, vijandig, prikkelbaar en boos onder het masker van charme en aardigheid. Deze mensen vertonen vaak lichte neurologische afwijkingen die kunnen wijzen op hersenbeschadiging op zeer jonge leeftijd. Kinderen met aandachtstekortstoornis en hyperactiviteit (ADHD) hebben een groter risico om een antisociale persoonlijkheid te ontwikkelen. Een antisociale persoonlijkheidsstoornis gaat niet over. Wel gaan meestal na het veertigste levensjaar “de scherpe kantjes” eraf.

behandeling
De problemen die je hebt met mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis worden vooral duidelijk wanneer je van ze houdt. Vaak tegen beter weten in probeer je de goede kanten van iemand te benadrukken en de lastige te vergeten. Familieleden en partners hebben het daarom het moeilijkst. Duidelijkheid geven over van wat je wel en wat je niet tolereert is goed maar dan heb je dat gedaan en de volgende dag val je weer als een blok. Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis kunnen je dus goed laten voelen waar je eigen zwakke plekken zitten. “Hij is zo aardig voor dieren” zeg je dan en je probeert het maar weer een tijdje. Het kan ook zijn dat je je gemanipuleerd en bedreigd voelt. Soms is het goed om daar duidelijk over te zijn en bij de politie aangifte te doen van bedreiging. Veel mensen sluiten op een af andere manier hun ogen voor het antisociale gedrag van hun naasten. Soms komt dat doordat zij het zelf ook niet zo nauw nemen met de waarheid en de wet. Het vereist wel zelfkennis om dat onder ogen te zien!

Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis worden vooral behandeld op plaatsen waar zij zijn vastgelopen. Dat kan zijn in een gevangenis maar ook in een setting waar de persoon probeert af te kicken van drugs. Tussen “soortgenoten” blijken zij de noodzaak tot verandering wel te zien. Voordat een psychotherapeutische behandeling begint moeten er zeer duidelijke afspraken en regels worden opgesteld. De therapeut moet er van op aan kunnen dat het zelfdestructieve gedrag ingeperkt wordt. De patiënt heeft de neiging weg te blijven voor belangrijker zaken. Soms heeft dat te maken met de angst om werkelijk een eerlijk contact met een therapeut aan te gaan. Met medicijnen moet voorzichtig worden gedaan. De patiënt zal maar al te graag zeggen dat hij die nodig heeft en dat dan alles goed komt. Maar ondertussen gebruikt hij of zij drugs waardoor griezelige bijwerkingen kunnen ontstaan. Bij een voorgeschiedenis van aandachtstekort en hyperactiviteit (ADHD) kunnen psychostimulantia zoals methylfenidaat (Ritalin) van nut zijn. Deze middelen zijn echter op straat ook goed door te verkopen. Mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis hebben zoals gezegd vaak kleine neurologische afwijkingen die soms ook zichtbaar zijn op een EEG. Bij hen kunnen middelen tegen epilepsie, zoals carbamazepine (Tegretol), een gunstige invloed hebben op impulsief gedrag.

Reactie door Yonathans




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: