web[oor]log


Eigen troepen eerst
februari 14, 2007, 20:59
Filed under: Uruzgan februari 2007

aan-kamp-holland-wordt-nog-steeds-gebouwd-foto-joeri-boom.jpg

Ik zal het maar eerlijk zeggen: het is mijn eigen schuld dat ik nog in Kaboel zit. Ik had meegekund op een vlucht naar Kandahar gistermiddag. Vandaaruit vliegen de Nederlanders naar Tarin Kowt met Cougar-helikopters. Het was zeer de vraag of ik vanaf Kandahar snel op zo’n Indigo-vlucht, zoals ze hier heten, zou komen. En de aalmoezenier kneep hem: hij moet zaterdag en zondag zijn kerkdiensten draaien.

Ik hoorde dat er vandaag een directe vlucht naar Tarin Kowt ging, met een Canadese Hercules. Het lukte me daarop een plaatsje te bemachtigen. De aalmoezenier nam mijn plek op de Kandahar-vlucht, gistermiddag. Kat in het bakkie, dacht ik. Maar ik gokte mis, want de Canadese Hercules, die ging niet. En niemand wist waarom. “Waarschijnlijk zijn er heel veel rode lampjes tegelijk gaan branden in de cockpit. De Canadezen vliegen niet als het toestel niet in perfecte staat is”, zegt sergeant-majoor T., die de vluchten regelt.Ik ken hem van mijn vorige reis. Het is een aardige man met een eigenaardige mengeling van spijt en wanhoop in zijn ogen. Hij is gewend rotnieuws te brengen. Vluchten worden afgelast, zitten vol, bestaan bij nader inzien niet. Altijd wat. Dan maakt sergeant-majoor T. het gebaar met zijn handen dat menigeen zo goed van hem kent. Hij toont zijn handpalmen, de vingers licht gekromd. De pose houdt het midden tussen een afwerend gebaar en het onmachtige heffen der handen in de lucht. “Maybe Airlines, we geven geen garanties. Het spijt ons wel.”

Het wordt tijd dat de Nederlandse Hercules weer terugkomt in het theater, zoals het operatiegebied hier wordt genoemd. Dit mag dan een Navo-operatie zijn, het is eigen volk eerst. Er is te weinig transportcapaciteit, en dus vervoeren Canadezen vooral Canadezen, Britten vooral Britten en Amerikanen vooral Amerikanen. Nederland helpt hen regelmatig uit de brand met de inzet van Apache-gevechtshelikopters en F16-straaljagers. Daarvoor worden ze terugbetaald met transportvluchten.

Militaire koehandel, zou je kunnen zeggen. ‘Collegialiteit’ zeggen de militairen liever. De mannen van movecon, de vervoerscompagnie, die de ganse dag op zoek zijn naar vluchten praten er liever niet over. Maar als je aan sergeant-majoor T. vraagt of het zou uitmaken als Nederland zijn eigen toestellen hier had, zegt hij: “Ik kan niet wachten tot onze kist terug is.” Hij weet: als er een Nederlandse Hercules in het gebied zou zijn, waren de vervoersproblemen voor de Hollanders een stuk kleiner. Rond maart, als er weer nieuwe troepen met honderden tegelijk Uruzgan in moeten, komt de Hercules terug. Voor slechts 5 weken.

Hoe zit dat nu eigenlijk? Nederland heeft vier Herculestransportvliegtuigen, en er is er niet één meer in Afghanistan. Ik vroeg wat rond en leerde het volgende. Twee van de toestellen voldoen nog niet aan de eisen die Nederland aan ze stelt. Het zijn gebruikte vliegtuigen die nog wat opgetuigd dienen te worden. Maar de transportnachtmerrie wordt vooral veroorzaakt door het gebrek aan personeel. Het kost veel tijd om voldoende crews voor de Hercules op te leiden. Als één toestel met een paar crews in Afghanistan werkt, gaat dat op zijn beurt weer ten koste van de opleidingscapaciteit omdat er een toestel en flink wat ervaren vliegers worden weggehaald uit Nederland.

Het kan dus nog wel even duren voordat Nederland zijn eigen troepen éérst kan vervoeren met zijn eigen vliegmachines. En dus wachten wij.

Advertenties

Geef een reactie so far
Plaats een reactie



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: