web[oor]log


Goed gejat: Maybe Airlines
december 19, 2006, 18:23
Filed under: Uruzgan december 2006

Boarden van een Hercules in Tarin Kowt

Gisteravond (maandag 18 december) klonk mitrailleurvuur op KAIA, het militaire vliegveld van Kaboel. Hier wachten we al een paar dagen op onze vlucht naar Nederland, die hopelijk woensdag gaat. We zijn niet bepaald de enige wachtenden. Tweehonderd Nederlandse militairen zijn hier gestrand. Sommigen gaan met verlof, anderen zijn klaar met de missie en kunnen niet wachten naar huis te gaan. 

Toen de schoten klonken was het half één ’s nachts. Ik stond te wachten totdat ik naar Hilversum kon bellen, om met Sophie Hilbrand op Radio 1 te kletsen over mijn verblijf in Uruzgan, voor het radioprogramma BNN United.  Twee militairen stonden op dat moment te telefoneren met hun geliefden. Ze draaiden zich als één man om en keken me vragend aan. Eén praatte door, de ander bedacht een smoes en legde zijn hand op het spreekgedeelte van de telefoonhoorn.

 “Ik ben al weg”, zei ik, en probeerde buiten uit te zoeken wat er aan de hand was. Niks te zien. Alles rustig. Toen ik weer naar binnen liep klonk een nieuw salvo. Zo te horen vanaf dezelfde plek. Het klonk als vuur uit een zwaar machinegeweer. Ik hief mijn handen ten hemel. “Misschien nachtschieten op de schietbaan”, mimiekte ik. “Er is hier geen schietbaan”, mimiekten de twee jongens terug. Ik nam nog een kijkje, maar weer niks. Het vuren stopte. De nacht werd weer stil.  

Negeren dus, leken we gedrieën tegelijk te besluiten. De volgende ochtend bleek bijna niemand de schoten gehoord te hebben. Iemand wist te melden dat het “de politie” was geweest. Had hij ergens opgevangen. Er wordt wel vaker in het niets geschoten in Afghanistan, behoor je dan te denken. Maar ik wilde weten wat er aan de hand was. Niemand die het me kon of wilde vertellen. Persvoorlichter? Zit in Kandahar. Vraagbaak voor de troepen? “Huh?” 

Niet handig – je moet op z’n minst je manschappen gerust kunnen stellen. Zeker als ze de gevaarlijke missie er bijna op hebben zitten. En voorkomen dat een journalist nodeloos alarm slaat kan ook geen kwaad, me dunkt. 

Intussen begin ik me behoorlijk zorgen te maken over de terugvlucht. Gisteren hoorden we dat niet iedereen meekan op de woensdagvlucht. Vrijdag is een extra vlucht gepland, met een gecharterd burgertoestel, waar een groot deel van de manschappen op wordt ingedeeld. Zonder enige logica, zo werd al meteen gewaarschuwd.

Afwachten maar weer. Het wordt hier gewoonte. Meereizen met Nederlandse troepen biedt je in elk geval een gratis spoedcursus ‘omgaan met teleurstellingen’. 

‘Maybe Airlines’ hebben de Nederlanders hun ‘militaire reisbureau’ in Afghanistan gedoopt. Niemand weet zeker wie wanneer waarheen vliegt. Het is geen zeldzaamheid dat je drie keer op een dag met volledige bepakking richting terminal vertrekt om aldaar te horen dat de vlucht is uitgevallen, vol zit of nooit bestaan heeft.  

De Nederlandse Maybe Airlines heeft zelfs een eigen logo gemaakt dat viertonners en Mercedes-jeeps siert. Nogal apart, leek me. Want de naam verwijst naar Sarajevo in de jaren negentig. Ook daar was een Maybe Airlines, bestaande uit militaire vluchten die de VN ter beschikking stonden. Een verwijzing naar een falend internationaal ingrijpen: niet echt inspirerend.

Maar toen ik wees op de overeenkomst werd ik glazig aangekeken door een van de ‘ops’-mannen die de de hele dag bezig zijn mensen op vluchten te plaatsen. “Hebben we zelf bedacht, hoor” was zijn antwoord.  

Zie hier het bewijs van een – laten we maar zeggen – merkwaardig toeval.

Advertenties

4 reacties so far
Plaats een reactie

hoi amateur,

lekker minachtend doenover het Nederlanse leger.
goed bezig.
Als we nog een keer voor ej veiligheid moetenzorgen moet je het zeggen.

wij staan altijd klaar voor onze landgenoten.

bedankt

vriendelijke groet.
lk

Reactie door james

Beste lk, james of who ever you may be,

Verlaar je nader. Als ik iets niet doe is het wel minachting tonen voor het NL-leger. Misschien moet je wat beter lezen.

Ik heb veel waardering voor de mannen en vrouwen op de grond. Alleen net als jullie werd ik soms tureluurs van de logistieke shit. Je wilt niet weten wat ik landmachtmilitairen en marechaussees allemaal over hun collega’s van de luchtmacht heb horen uitbraken (die er natuurlijk ook niks aan kunnen doen). Het schaamrood zou je op je kaken staan als je dat zou lezen.

Ennem, het spreekwoord luidt: “beter goed gejat dan slecht bedacht.”
Dus ik geef de “bedenker” die misschien wel onbewust een “goeie jatter” was, nog credits ook 😉

groeten terug

Joeri

Reactie door weboorlog

Thanks for sharing

Reactie door Doodee

in voormalig joegoslavie, werden alle vluchten die personeel vervoerde van de vn maybe airlines genoemd.
Deze transporten varieerde in materiaal (van heli tot transport vliegtuigen) en bestemming. (split zagreb sarajevo enz)

een dutchbat1 veteraan

Reactie door dickhoff




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: