web[oor]log


Thank you for your interest in the Canadian Forces
december 9, 2006, 17:27
Filed under: Uruzgan december 2006

kaboel-troepen-krijgen-wapens.jpg

De PIO’s kunnen niets vertellen over de explosies die we vannacht hoorden. Misschien een actie van de Amerikanen, in het kader van de jacht op terroristen, Operation Enduring Freedom (OEF).

Die zou de Nederlandse opbouwmissie kunnen verstoren – bij bombardementen vallen soms burgerslachtoffers, en dat is niet te rijmen met de komst van de Nederlandse ISAF-troepen die juist vrede, veiligheid en stabiliteit komen brengen aan de Afghaanse bevolking. Nederland heeft op papier de mogelijkheid die acties tegen te houden als ze haar beleid in Uruzgan schaden. Maar of dat in de praktijk gebeurt, wie zal het zeggen?

Van de PIO’s moeten we het niet hebben. “Zelfs als ik wist dat het een Amerikaanse actie was, dan nog mocht ik het jullie niet vertellen”, zegt er een. Dat is me te gortig. Wij moeten berichten hoe de missie verloopt aan het Nederlandse publiek. Daarom wilde Defensie toch dat we bij haar troepen ingebed werden? Onder dit soort geheimhouding kunnen we ons werk niet doen.

Mijn verontwaardiging leidt tot een eerste, milde confrontatie tussen journalist en voorlichter. De voorlichter wint, want wat kan ik doen? Ik kan niet eens zelf bepalen dat ik hier weg wil – alle logistiek loopt via Defensie.Ik heb hiervoor gekozen, dus ik zal dit karwei klaren. Maar mijn scepsis jegens de keuze embedded te zijn, is wakker. Eigenlijk kun je hier niet veel meer doen dan het peilen van het moreel der troepen. Morgen spreek ik onder meer met luitenant-kolonel Koot, leider van het Provinciaal Reconstructie Team. Ik zie uit naar het gesprek, want ik heb veel vragen over de opbouw en de veiligheid. Ik ben benieuwd of de antwoorden mijn scepsis weer in slaap kunnen sussen.

de-post-kamp-holland.jpg

post Kamp Holland

Mijn gevoel bij deze operatie wordt niet bepaald verluchtigd door een bericht in de Canadese krant The Ottawa Citizen van afgelopen week. Toen we op de basis aankwamen, vroeg majoor Peter me of ik het al had gehoord. De krant had onthuld dat het Nederlandse Ministerie van Defensie de embed van een Nederlandse journalist met Canadese troepen in Kandahar had tegengehouden, omdat dat niet opportuun zou zijn in verband met de naderende missie in het naburige Uruzgan.

De Canadezen hadden (en hebben) het zwaar in Kandahar. Er vallen veel doden in hun gelederen. Een vergelijking met Uruzgan zou het toch al minieme draagvlak voor de missie nog kunnen verminderen. De Canadese krant schreef:

“On March 16, the Canadian Forces public affairs team in Kandahar received an inquiry from a Dutch journalist, who worked for a major daily newspaper and news magazine, asking that he and a photographer be embedded with Canadian troops in Afghanistan for three to five days.”

De krant kende de namen van de Nederlandse journalist en fotograaf niet. Die waren zwart gemaakt in de uitdraaien van e-mail-conversaties die The Ottawa Citizen na een WOB-procedure loskreeg van de Canadese overheid. Het weekblad en de krant waarvoor zij werkten, kent de krant wel.

Ik ken die ook. Net als de namen van de journalist en de fotograaf. Ook kan ik jullie melden wat het antwoord was op het embed-verzoek van 16 maart. Het kwam binnen op 27 maart, en werd verzonden door Public Affairs Officer kapitein D.G. (Doug) MacNair.

 

Hello Joeri,

Due to an unprecedented amount of interest from Canadian journalists, we are not able to accommodate your request to embed with Canadian troops in Kandahar.

In order to keep Canadians informed and aware of Canadian Forces operations, Canadian media are given first priority for embedding vacancies, I am sure you will understand the obligation we have to our own national media.

Thank you for your interest in the Canadian Forces.

Volgens The Citizen was deze vriendelijke e-mail een leugen. Als dat klopt, dan is dat de tweede keer dat Jeroen Oerlemans en mij een embed door de neus is geboord. Eerder al weigerden de Amerikanen ons te laten meegaan met troepen in Uruzgan. Dat was nog vóór het beladen Kamerdebat waarin uiteindelijk voor uitzending werd besloten (ik schreef er eerder over in De Groene Amsterdammer). Daarna probeerden we in de buurt van Uruzgan te komen door ons aan te sluiten bij Amerikaanse luchtlandingstroepen in de provincie Zabul.

De Amerikaanse kapitein die ons verzoek behandelde, meldde ons dat ze eerst toestemming van de Nederlandse ambassade in Kaboel moest hebben. Ik vond dat bizar en kaartte de zaak aan bij de Nederlandse ambassade en Defensie. Daar verzekerde men mij dat alles gedaan werd wat mogelijk was om uit te zoeken hoe dit zat.

De uitkomst: er was over ons nooit contact geweest met de Amerikanen en bovendien was er geen Nederlandse toestemming nodig voor een embed met troepen van een ander land, zoals de VS of Canada.

Inmiddels heb ik contact met de Mike Blanchfield, de Canadese journalist van The Ottawa Citizen, die met zijn onderzoek uitstekend werk leverde. Als zijn conclusie klopt, is er iets vreemds aan de hand. Hetzelfde ministerie van Defensie dat zich laat voorstaan op een liberaal embed-beleid, hetzelfde ministerie van Defensie wiens gast ik nu ben, probeerde eerder Nederlandse journalisten te weren toen ze het niet opportuun achtte dat er accurate berichtgeving van het front plaatsvond.

Het is belangrijk uit te vinden of Blanchfields informatie correct is. Voordat ik weet wat hij in handen heeft, durf ik zelf geen oordeel te vellen. Want degenen met wie wij in Den Haag op het ministerie te maken hebben, hebben ons in het verleden juist geholpen.

Misschien zijn binnen Defensie verschillende krachten werkzaam.

Misschien klopt Blanchfields informatie niet.

Misschien hebben Jeroen en ik vertrouwd op mensen die niet te vertrouwen zijn.

Dat zijn de hypothesen. Nu nog de feiten. Hoewel het wat moeizaam werken is vanuit Uruzgan, komt de onderste steen boven. Lukt het mij van hieruit niet, dan hoop ik dat mijn collega’s in Nederland er hun schouders onder zetten.

Want zoals je je vrienden leert kennen in tijden van nood, zo merk je pas in tijden van oorlog hoe kwetsbaar persvrijheid is.

 


3 reacties so far
Plaats een reactie

This site truly amazing!!!!

Reactie door mik

golf news

Thank you for your interest in the Canadian Forces | web[oor]log

Trackback door golf news

My little caravan School Holiday Programmes for kids

Thank you for your interest in the Canadian Forces | web[oor]log

Trackback door My little caravan School Holiday Programmes for kids




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers op de volgende wijze: