web[oor]log

Vanuit het Isaf-kamp bij Deh Rawod strijden Nederlandse militairen met de Taliban én doen opbouwwerk.

DEH RAWOD – Woensdag 5 september. Op de stafkaart staan met zwarte stift plaatsnamen geschreven. Het zijn de plekken waar de Afghaanse politie haar posten heeft, bedoeld om de Taliban uit het gebied te houden. Door drie ervan staan dikke rode kruizen. Die posten zijn niet meer. Ze zijn gevallen, nadat honderden Talibanstrijders vanuit het zuiden het gebied zijn binnengestroomd. Gedurende de dag komen berichten binnen over nog vier posten die omsingeld zijn door de Taliban.

De stafkaart hangt in een gepantserde container op Camp Hadrian, het Nederlandse Isaf-kamp net ten zuiden van het plaatsje Deh Rawod. Op de kleine basis zijn enkele honderden Nederlandse militairen gelegerd. Volgens compagniecommandant kapitein Erik zijn nu ongeveer duizend Talibanstrijders in zijn gebied. Tarin Kowt, waar zich het hoofdkwartier van de Nederlandse Isaf-militairen bevindt, ligt op ongeveer een kwartier vliegen per helikopter naar het oosten. Wie versterkingen met pantserwagens en zwaar geschut wil aanvoeren, moet over land. Dan duurt de reis vele uren. De bergen tussen Tarin Kowt en Deh Rawod zijn ruig en onbedwingbaar.

Vandaag voltrekt zich wat een officier hier ‘het zwartste scenario’ noemt: een gecoördineerde Talibanaanval vanuit het noorden en het zuiden. Zeven Afghaanse controleposten worden omsingeld. Sommige vallen meteen, andere houden stand. Opvallend is dat bij de meeste politieposten niet hard wordt gevochten. De agenten zijn hulpagenten. Ze zijn slecht getraind, slecht bewapend en ze verdienen maar zeventig dollar per maand. Een deel van hen is al maanden niet uitbetaald.