Ingedeeld onder: Uruzgan december 2006
Je vergeet het in Nederland, als je het al ooit geweten hebt. Het duister van de nacht is verdwenen uit onze beleving. Maar in Afghanistan kun je er niet omheen. Hier is de nacht inktzwart. Ik ben nu in Deh Rawod, op Camp Hadrian. Het kamp ligt op een vlakte waar verschillende valleien op uitkomen. We zijn net als in Tarin Kowt omringd door bergen. Maar hier is het mooier, serener. En dreigender.
Op het kamp heerst een strikte lichtdiscipline. Op Kamp Holland in Tarin Kowt mag ’s nachts wit licht worden gebruikt. Hier heb ik het glas van mijn mag light (een kleine zaklamp) met een stift rood moeten maken. Wit licht is niet toegestaan. Het draagt veel verder dan een rood schijnsel. Eind augustus kwamen op één dag zes raketten in de buurt van het kamp terecht. De Taliban bevindt zich in de directe nabijheid. Volgens de Nederlanders is hun dreiging aanzienlijk verminderd sinds de doorwaadbare plaatsen in de Helmand-rivier vast in handen zijn van de Afghaanse regering, bijgestaan door de vuurkracht van de Nederlanders. Maar, zo werd ons tijdens een briefing duidelijk gemaakt, ze zijn er nog. “Wees vlijmscherp en reageer allert”, voegde de commandant van Camp Hadrian de zojuist gearriveerrde troepen toe. (Meer…)
